Chyba przyszedł czas na małe wyjaśnienie. W sumie nie muszę pisać, ale czuję się zobowiązana. Trochę to trwało, ale ten czas był mi bardzo potrzebny. No właśnie, pisząc tu o wielu rzeczach, zatraciłam pewną granicę. Granicę intymności z samym Bogiem. Może niektórym to pomagało, pocieszało, ale wybaczcie, nie mogę dalej o tym pisać.
Bardzo chciałam dzielić się wszystkimi moimi przeżyciami, ale na dobrą sprawę nie było z kim (i to nie są żadne oskarżenia, broń Panie Boże!!), dlatego zaczełam tu o tym pisać. I bardzo się do tego przyzwyczaiłam, w pewnym momencie stało się to jakimś obowiązkiem. Muszę przejść przez to sama, widoczenie taka jest Jego wola. Ale tak naprawdę nie jestem do końca sama... ;)
Ale teraz wiem, że potrzeba mi trochę "małżeńskiej" intymności z Nim. Bardziej mi to jest potrzebne niż Jemu, no bo On czasu nie liczy:).

Tak więc dziękuję Wam, że byliście ze mną, że tu zaglądaliście i komentowalicie. Ja obiecuję modlić się za Was, bo w końcu to będzie moja dewiza;). I obiecuję, że nie wymięknę i będę starać się być zwyczajną, zwariowaną i świętą siostrą zakonną <- taką na które jest teraz chyba największe zapotrzebowanie:).
A Wy trzymcie czasami za mnie paciorki!!

No i jeśli ktoś chciałby czasami coś do mnie wyklikać to zostawiam też swój adres e-mail (myślę że będzie zawsze aktualny:): lina88@o2.pl

Pozdrawiam w Panu
Kandydatka Linka

---